میبینی ؟ امروز ها شد سه روز و بازهم هر روز من امید دارم ، راستش از میترای سحر خیز به میترای خوابالو تبدیل شده ام . صبحا پا میشوم گوشی را نگاه میکنم و وقتی کامل غم دنیا را در دلم سرازیر کرد صفحه اش را خاموش میکنم و یک چیز گنده را هی قورتش میدهم هی قورتش میدهم و چشم هایم را هم بیشتر فشار میدهم . هی فش...

تنهایی عذابهعاشقت بی تو ، یه شب راحت نمیتونه بخوابه ...اما تو که خوابی نمیبینی چقد حالم خرابه حالم خرابه ... #تنهایی #رستاکِ_جان ❤برچسبها: بیستمین_روز

نه ، حتی نمی خواهم به دو گوش بافتنشان فکر کنم باید جمع شوند ، محکم گوجه شوند و حداقل تا دوسه روز هم نباشند ....

می دانم که هیچ کدامش از قلم نمی افتد حتی همین چند قطره اشکی که خشک خواهد شد روی سجاده... + [ تاریخ ] شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ [ ساعت ] 13:30[ نویسنده] بیدِ مجنون

می بینی ؟ ابر ها هم جوری قیافه گرفته اند که انگار میخواهند فریاد بزنند ، فریاد بزنند و بگویند بدبخت ! به خودت بیا . دلت برای کویر تنها میسوزد ؟ دلت برای آن علف های خشک بی حسابِ جادهِ سوزان میسوزد ؟غمت برای آنهاست ؟ یا برای سگی که اگر یک صدم ثانیه دیرتر صدای بوق را میشنید الان دیگر زنده نبود ؟ ای بی

اینجا هوا خوب است . انگار زمستان بار خودش را بسته و میداند که نوبت بهار است . میداند که بهار باید بیاید با باران های معجزه گرش بشورد و گرد و غبار این سالی که گذشت را ببرد .کم نیست که ، حتی نیکویی سال را هم به این فصل قشنگ ربط میدهند . باید پاک کند دل ها را ؟! بهار باید باشد باید نو کند با شکوفه های ...

و درست در همین لحظه خاطرات آغاز میشود پس باز هم خنده

زاد روز شناسنامه ای آدمها یک روز در سال است ! پس .. شاید باید بیشتر امروز را ببینم . باید بیشتر بخندم و برقصم و فکر فردا را هم فعلا زیر متکا قایم کنم . باز هم دسر درس کنم و باز هم زرد بپوشم . هیجان تبریک عجیب و غریب برادر عزیز را داشته باشم و مثلاً یادم نباشد که پنج صبح بیدارم میکند و تبریک میگوید .

سفت و نفوذ ناپذیر می ایستد و آن وقت است که معنی "سد" را میفهمی ..

همیشه به این فکر میکردم چرا آدمها گاهی هر چیزی که عجیب و غریب باشد را میگویند "دیوانگی" .من نمیدانم چرا ما آدمها نباید عجیب غریب شویم. چرا نباید یه گوشه از رفتار هایمان غیر قابل پیش بینی بودن را جای بدهیم . چرا باید همیشه در جواب باور نکردنی های شخصیت ها بگویم "دیوانگی" . خب اگر اینطور باشد که همه

صحبت از پنجره ای ست که گره خورده به بغض .. دلت درد بگیرد . ذهنت درد بگیرد . سرت درد بگیرد و حتی شاید به چشم هایت هم منتهی شود . اینکه حالت بد شود . لرز کنی و چشم های داغت چیزی جز دیوار را نبیند را امکان دارد به اصطلاح اسمش را یک حساسیت فصلی بگذاری وتهش هم یک "بیخیالش" بچسبانی و رد شوی . بی آنکه بدا

نه ، حتی نمی خواهم به دو گوش بافتنشان فکر کنم باید جمع شوند ، محکم گوجه شوند و حداقل تا دوسه روز هم نباشند ....

تنها چیزی که باید همیشه و در هر فصلی گرم باشد ، دل است . گرم که باشد نه سرمایی حس میشود نه گرمایی . نه مه گرفته میشوی ، نه بارانی ...

کاش همه اینها فقط برای همان پیاده روی ساده بود ! کمرم درد میکند ، پاهایم نای راه رفتن ندارد ، حوصله ام بدجوری گم و گور شده است و اعصابم هم آنقدر خراب است که در واقع فقط منتظر یک تلنگر کوچکم ... + [ تاریخ ] شنبه ششم خرداد ۱۳۹۶ [ ساعت ] 3:19[ نویسنده] بیدِ مجنون

برای من حتی بویش هم شکنجه است اصلاً منفور تر از عدس پلو نخواهیم داشت ! + [ تاریخ ] شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۶ [ ساعت ] 16:31[ نویسنده] بیدِ مجنون |